Archive Page 2

21
Ιαν.
09

Oveja Negra – Stravaganzza

Oveja Negra

Falsedad; vivo en un lugar del revés
soledad; ser distinto es duro, tal vez
Fracasar; al sentir
nadie más, junto a tí
Frustración, al darte la vuelta y notar
el sudor de la envidia, huele fatal
El dolor, al sentir
que no hay más, junto a tí

Pinto con tiza el vacío en mi fe
no quedan armas que apunten mi sien
coloreando en mi tez de papel
una sonrisa por última vez
¿Y qué hacer? Ya no puedo retroceder
elegí ser diferente y me sienta bien…
Púdrete ¡Déjame!
tu prisión, es tu mente

Ojos sin vida, caminos sin luz
cuencas vacías llevando su cruz
…yo quiero que penséis
…yo quiero que penséis
…yo quiero que penséis
¿Por qué no lo veis?
¿Por qué no lo veis?…

Almas errantes, no encuentran lugar
códigos simples de identificar

Música: Pepe Herrero.
Letra: Leo Jiménez.

Το μαύρο πρόβατο

Πλασματικότητα, ζω σε έναν αντίστροφο χώρο
μοναξιάς, είναι σκληρό να είσαι διαφορετικός, καμιά φορά
Αποτυχία, στην αίσθηση
πως κανείς άλλος δεν είναι μαζί σου
Ανακάτεμα, όταν γυρνάς και προσέχεις
τον ιδρώτα του φθόνου, βρωμάει
Ο πόνος, στην αίσθηση
πως δεν υπάρχει άλλος, μαζί σου

Ζωγραφίζω με κιμωλία το κενό της πεποίθησής μου
(πως) δεν απομένουν όπλα να σημαδεύουν τον κρόταφό μου
χρωματίζω στο χάρτινο σαρκίο μου
ένα χαμόγελο για τελευταία φορά
Και τι να κάνω; Δεν μπορώ πια να γυρίσω πίσω
επέλεξα να είμαι διαφορετικός και νιώθω καλά…
Σάπισε! Παράτα με!
η φυλακή σου είναι το μυαλό σου

Πεθαμένα βλέμματα, σκοτεινοί δρόμοι
κενές υποδοχές σηκώνουν το σταυρό τους
…θέλω να σκεφτείτε
…θέλω να σκεφτείτε
…θέλω να σκεφτείτε
Γιατί δεν το βλέπετε;
Γιατί δεν το βλέπετε;

Νομαδικές ψυχές, δεν βρίσκουν τόπο
απλούς κώδικες ταυτοποίησης

μετάφραση: Ιοκάστη

Εμπεριέχεται σε:primer acto

Τίτλος: Primer Acto
Ετος κυκλ.: 2004
Εταιρεία: Avispa
Παραγωγή: Pepe Herrero

21
Ιαν.
09

El Día de Mañana – Stravaganzza

El Día de Mañana

Lágrimas manchadas,
lágrimas de un cielo gris,
corazón que llora,
porque no le dejan sonreir.

Lágrimas de odio,
lágrimas de un niño gris,
su reloj se para
sin saber siquiera dónde ir,
sin saber por qué no fue feliz.

El día que el mundo
quiera escuchar
puede ser tarde ya
para cambiar.
Traídos al mundo
para sufrir
y luchar por vivir
y no morir.

Lágrimas de ira
lágrimas de un mundo gris,
vidas torturadas
y un dolor que no puede salir.

Lágrimas marchitas
lágrimas de un mundo gris.
Lloraré contigo
y el dolor podremos compartir,
el sufrir por este mundo hostil.

El día que el mundo
quiera escuchar
puede ser tarde ya
para cambiar.
Traídos al mundo
para sufrir
y luchar por vivir
y no morir.

Mira al cielo,
llora sangre,
triste herencia nos dejaste.
Luchare por un futuro
tan incierto e inseguro.
Sin tu ayuda estoy desnudo.

El día que el mundo
quiera escuchar
puede ser tarde ya
para cambiar.
Traídos al mundo
para sufrir
y luchar por vivir
y no morir.

Letra: Stravaganzza.
Música: Pepe Herrero.

Το Αύριο

Λερωμένα δάκρυα,
Δάκρυα ενός γκρίζου ουρανού,
καρδιά που σπαράζει,
επειδή της στερούν το χαμόγελο.

Δάκρυα μίσους,
γκρίζα δάκρυα ενός παιδιού,
το ρολόι του σταματά
χωρίς να ξέρει καν πού πάει,
χωρίς να ξέρει γιατί δεν ευτύχησε.

Τη μέρα που ο κόσμος
θα θελήσει να ακούσει
μπορεί να είναι αργά πια
για να αλλάξει.
Φερμένοι στον κόσμο
για να υποφέρουμε
και να πολεμάμε να ζήσουμε
να μην πεθάνουμε.

Δάκρυα οργής
δάκρυα ενός κόσμου γκρίζου,
ζωές βασανισμένες
κι ένας πόνος που δε λέει να φύγει.

Δάκρυα λερωμένα
δάκρυα ενός κόσμου γκρίζου.
Θα κλάψω μαζί σου
και μπορεί να μοιραστούμε τον πόνο,
τα δεινά αυτού του εχθρικού κόσμου.

Τη μέρα που ο κόσμος
θα θελήσει να ακούσει
μπορεί να είναι αργά πια
για να αλλάξει.
Φερμένοι στον κόσμο
για να υποφέρουμε
και να πολεμάμε να ζήσουμε
να μην πεθάνουμε.

Κοίτα τον ουρανό
σταλάζει αίμα,
θλιβερή κληρονομιά μας άφησες.
Να αγωνιστώ για ένα μέλλον
τόσο ασταθές και αβέβαιο.
Χωρίς τη βοήθειά σου είμαι γυμνός.

Τη μέρα που ο κόσμος
θα θελήσει να ακούσει
μπορεί να είναι αργά πια
για να αλλάξει.
Φερμένοι στον κόσμο
για να υποφέρουμε
και να πολεμάμε να ζήσουμε
να μην πεθάνουμε.

μετάφραση: Ιοκάστη

Εμπεριέχεται σε:requiem

Τίτλος: Requiem
Ετος κυκλ.: 2007
Εταιρεία: Avispa
Παραγωγή: Pepe Herrero

21
Ιαν.
09

Impotencia – Stravaganzza

Impotencia

Gélida, cómo una roca de acero y mal…

Se escarchó, tras pasar por el umbral,
no se hundió, entre témpanos y sal.

Dar con la cabeza en la pared
una y otra vez,
hasta sangrar su sien,
y ver desfallecer
a un angustioso ser,
que se retuerce al ver
frustrado su querer.

La ansiedad, que le atormenta
en su oscuridad.

Gélida, como una roca de acero y mal.

Despreció cualquier don hallado en él,
nunca fue para el paladar la miel.

Ríos de odio y mares de rencor
en una eternidad manchada de dolor.

cumplir condena por un lamentable error
que no tendrá final hasta acabar los dos.

La ansiedad, que le atormenta
en su oscuridad.

Gélida, como una roca de acero y mal.

Corromper la vida sin saber
que herida vas a hacer,
sin valorar después
los lustros de dolor,
las almas sin calor,
la triste inmensidad,
la herencia de los dos… ¡de los dos!

Letra y música: Leo Jiménez.

Αδυναμία

Παγωνία, σαν ένα κομμάτι χάλυβα και κακού…

Αποκρυσταλλώθηκε, καθώς περνούσε το όριο,
δεν βυθίστηκε, ανάμεσα σε πάγους και αλάτι.

Χτυπάει το κεφάλι στον τοίχο
ξανά και ξανά
μέχρι να του ματώσει το μέτωπο,
και δείχνει να παραπαίει
σε μια αγωνιώδη ύπαρξη,
που σφαδάζει όταν βλέπει
αποτυχημένα τα θέλω της.

Η αγωνία, που τον βασανίζει
μες στη σκοτεινιά του.

Παγωνία, σαν ένα κομμάτι χάλυβα και κακού…

Απέρριψε οποιοδήποτε χάρισμά του,
ποτέ του δεν υπήρξε για τον ουρανίσκο το μέλι.

Ποταμοί μίσους και θάλασσες πικρίας
σε μια αιωνιότητα λεκιασμένη από πόνο.

εκτίει ποινή για ένα θλιβερό λάθος
που δεν θα περατωθεί μέχρι να τελειώσουν και τα δυο.

Η αγωνία, που τον βασανίζει
μες στη σκοτεινιά του.

Η παγωνία, σαν ένα κομμάτι χάλυβα και κακού…

Εξαχρειώνεις τη ζωή χωρίς επίγνωση
πως θα επιφέρεις πληγή,
χωρίς να αξιολογείς κατόπιν
τους καιρούς του πόνου,
τις ψυχές χωρίς θέρμη,
τη θλιβερή απεραντοσύνη,
την κληρονομιά και των δυο… και των δυο!

μετάφραση: Ιοκάστη

Εμπεριέχεται σε:sentimientos

Τίτλος: Sentimientos
Ετος κυκλ.: 2005
Εταιρεία: Avispa
Παραγωγή: bigsimon

21
Ιαν.
09

Pasión – Stravaganzza

Pasión

Inspiración,
la belleza ha embriagado mi alma.

Adoración,
abrumado por mil sentimientos.

Fascinación,
conmovido ante un atardecer.

Admiración,
amarás el silbido del viento.

…Y tú pareces morir de pasividad.

No lo ves, intenta encontrar
la razón para vivir.

Sentir la pasión,
aquello que amas,
suspiros de vida,
siente la emoción.

Letra y música: Pepe Herrero.

Πάθος

Εμπνευση,
η ομορφιά έχει μεθύσει την ψυχή μου.

Λατρεία,
συντετριμμένος από χίλια συναισθήματα.

Γοητεία,
συγκινημένος από ένα σούρουπο.

Θαυμασμός,
θα αγαπήσεις το σφύριγμα του ανέμου.

… Κι εσύ μοιάζεις να πεθαίνεις από παθητικότητα.

Δεν το βλέπεις, προσπάθησε να βρεις
το νόημα της ζωής.

Νιώσε το πάθος,
εκείνο που αγαπάς,
αναστεναγμοί ζωής,
νιώσε την αίσθηση.

μετάφραση: Ιοκάστη

Εμπεριέχεται σε:hijo del miedo

Τίτλος: Hijo del miedo
Ετος κυκλ.: 2006
Εταιρεία: Avispa
Παραγωγή: bigsimon

21
Ιαν.
09

Amor enfermo – Dulcamara

Amor enfermo

De triste piel,
Calor azul
Y afilada escarcha.
Agitándose sin luz,
Mariposa que sangra.
Encadenada a mi voz,
Abrazada al terror,
Marioneta sin alma.

Quiero beber
Toda tu vida.
Devorarte
Mientras respiras.

Amante hambriento,
Dentro de ti.
Vamos niña, intenta hacerlo,
Trata de sonreír…

…mientras sangras, mi amor…

Cada brillo teñido de rojo,
Cada herida que te hace gemir,
Cada lágrima abierta en tus ojos,
Cada corte en tu cuerpo…
Te acerca más a mí

Quiero beber
Toda tu vida.
Devorarte
Mientras respiras.

Música: Rufo y Fernando
Letra: César

Αρρωστη αγάπη

Από θλιμένο δέρμα,
Mελαγχολική θέρμη
Kαι αιχμηρό παγετό.
Τρέμοντας στο σκοτάδι,
Πεταλούδα που ματώνει.
Αλυσοδεμένη στη φωνή μου,
Αγκαλιασμένη στον τρόμο,
Αψυχη μαριονέτα.

Θέλω να πιω
Oλη σου τη ζωή.
Να σε καταβροχθίσω
Kαθώς ανασαίνεις.

Πεινασμένος εραστής,
Μέσα σου.
Ελα μικρή, προσπάθησε να το κάνεις,
Προσπάθησε να χαμογελάσεις…

…καθώς ματώνεις, αγάπη μου…

Κάθε λαμπερός κόκκινος θάνατος,
Κάθε πληγή που σε κάνει να στενάζεις,
Κάθε δάκρυ που κρέμεται απ’ τα μάτια σου,
Κάθε τομή στο κορμί σου…
Σε φέρνει πιο κοντά μου

Θέλω να πιω
Oλη σου τη ζωή.
Να σε καταβροχθίσω
Kαθώς ανασαίνεις.

μετάφραση: Ιοκάστη

Εμπεριέχεται σε:anatómicamante imperfecto

Τίτλος: Anatómicamente Imperfecto
Ετος κυκλ.: 2008
Εταιρεία: –
Παραγωγή: Leo Jiménez

21
Ιαν.
09

Anatómicamente Imperfecto – Dulcamara

Anatómicamente Imperfecto

Esta cárcel de carne en ruinas
Este cuerpo tatuado de dolor
Esta sangre enferma y mezquina
Diluida y en extinción

Danza la muerte… entre mis huesos

Un infierno aferrado a las venas
Que devora mi respiración
Arquetipo de castigo divino
Estigma de marginación

Sangra el tiempo… entre mis huesos

Estoy marchito bajo la piel
Agonizando ante tus pies

Esta voz ahogada en la garganta
Aplastada por la realidad
Anatómicamente imperfecto
El diseño de la humanidad

Cruje el silencio… entre mis huesos

Estoy marchito bajo la piel
Agonizando ante tus pies

Música: Rufo
Letra: César

Ανατομικώς ατελής

Αυτή η φυλακή από σάρκα σε συντρίμια
Αυτό το κορμί στιγματισμένο από πόνο
Αυτό το αίμα αρρωσταίνει κι ελαττώνεται
Αραιωμένο και υπό εξάλειψη

Χορεύει ο θάνατος… ανάμεσα στα οστά μου

Μια επίμονη κόλαση στις φλέβες
Που κατατρώει την ανάσα μου
Αρχέτυπο θεεικής καταδίκης
Στίγμα οριακότητας

Ματώνει ο χρόνος… ανάμεσα στα οστά μου

Είμαι μαραγκιασμένος κάτω από το δέρμα
Ψυχορραγώντας μπροστά στα πόδια σου

Αυτή η φωνή πνιγμένη στο λαιμό
Συντετριμμένη από την πραγματικότητα
Ανατομικώς ατελής
Ο σχεδιασμός της ανθρωπότητας

Τρίζει η σιωπή… ανάμεσα στα οστά μου

Είμαι μαραγκιασμένος κάτω από το δέρμα
Ψυχορραγώντας μπροστά στα πόδια σου

μετάφραση: Ιοκάστη

 

 

Εμπεριέχεται σε:

anatómicamante imperfecto

 

Τίτλος: Anatómicamente Imperfecto
Ετος κυκλ.: 2008
Εταιρεία: –
Παραγωγή: Leo Jiménez

21
Ιαν.
09

Nunca Nada – Dulcamara

Nunca Nada

Nunca hubo nada que perder
Nunca tuvimos nada
Sólo esta eterna frustración
Que nos destroza el alma
Y esta ansiedad
De años acumulada
Es el nuevo calor que incendia nuestra rabia

Sólo el dolor nos hace estar vivos
Es tiempo de luchar
Se agotó mendigar nuestros destinos
Todo es nada… Nunca nada

Nunca hubo nada que alcanzar
Nunca logramos nada
Aquellos sueños no eran más
Que falsas esperanzas
La libertad
Es renunciar a todo
Ni tan siquiera decidir cómo tu vida acaba

Sólo el dolor nos hace estar vivos
Es tiempo de luchar
Se agotó mendigar nuestros destinos
Todo es nada… Nunca nada

Abandonados a nuestra suerte
Somos ira que vuelve
La herencia suicida

Música: Fernando, Rufo, Carlos
Letra: César

Ποτέ τίποτα

Ποτέ δεν υπήρχε τίποτα να χάσεις
Ποτέ δεν είχαμε τίποτα
Μόνο αυτή την αιώνια απογοήτευση
που μας καταστρέφει την ψυχή
Κι αυτή η αγωνία
συσσωρευμένη από χρόνια
Είναι η νέα θέρμη που φουντώνει την οργή μας

Μόνο ο πόνος μας κάνει να νιώθουμε ζωντανοί
Εϊναι καιρός για αγώνα
Εξαντλήθηκε το να ζητιανεύουμε τη μοίρα μας
Ολα είναι τίποτα… Ποτέ τίποτα

Ποτέ δεν υπήρχε τίποτα να πετύχεις
Ποτέ δεν κατορθώνουμε τίποτα
Εκείνα τα όνειρα δεν ήταν περισσότερο
Από λαθεμένες ελπίδες
Ελευθερία είναι
Να παραιτείσαι από όλα
Ούτε καν αποφασίζεις πώς τελειώνει η ζωή σου

Μόνο ο πόνος μας κάνει να νιώθουμε ζωντανοί
Εϊναι καιρός για αγώνα
Εξαντλήθηκε το να ζητιανεύουμε τη μοίρα μας
Ολα είναι τίποτα… Ποτέ τίποτα

Παρατημένοι στη μοίρα μας
Είμαστε οργή που επιστρέφει
Η αυτοκαταστροφική κληρονομιά

μετάφραση: Ιοκάστη

Εμπεριέχεται σε:anatmicamenteimperfecto

Τίτλος: Anatómicamente Imperfecto
Ετος κυκλ.: 2008
Εταιρεία: –
Παραγωγή: Leo Jiménez




ανά συγκρότημα

Βιογραφίες

Πρόσφατα σχόλια

Blog Stats

  • 1,715 hits

Δημοφιλή άρθρα

Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Αρχείο