Archive for the 'Saratoga' Category

28
Ιαν.
09

Si Amaneciera – Saratoga

Εμπεριέχεται σε:
Τίτλος: El clan de la lucha
Ετος κυκλ.: 2004

 

 

 

Si Amaneciera

Ahora que mi voz se ha convertido
en apenas un suspiro
debo descansar.
Hoy que en la mitad de mi camino
la evidencia me ha vencido
y me ha hecho llorar.

Sé que el tiempo curará
aunque nada siga igual;
no me quiero resignar,
la olvidaré.

Yo que hasta el momento ignoraba
en el punto en que se hayaba
esa enfermedad
siento que la vida es como un hilo
que se corta de improviso,
sin avisar.

Y en la oscura habitación
necesito oir tu voz.
Ahora duermes junto a mi,
esperaré.

Si amaneciera sin tí
yo no sé que sería de mí.
Hoy la muerte me ha mostrado
ya sus cartas
y no entiendo la jugada
trato de salir,
no quiero admitir
mi soledad.

Duermo apenas cinco o seis minutos
suficientes para undirme
en la tempestad.
Los demonios que hay bajo la cama
esta noche no se cayan;
no me dejarán.

El reloj marca las seis,
lo más duro es el final,
y la luz se posará
en el cristal.

Huyo a veces pienso en otra cosa,
mi cerebro reacciona;
no me deja en paz.
Y de nuevo vuelve a sacudirme
ese frio incontenible
que es la realidad.

El primer rayo de sol
me ilumina el corazón;
te distingo junto a mi,
mi salvación.

Si amaneciera sin tí
yo no sé que sería de mí.
Hoy la muerte me ha mostrado
ya sus cartas
y no entiendo la jugada
trato de salir,
no quiero admitir
mi soledad.

Y en la oscura habitación
necesito oir tu voz.
Ahora duermes junto a mi,
esperaré.

El primer rayo de sol
me ilumina el corazón;
te distingo junto a mi,
mi salvación.

Si amaneciera sin tí
yo no sé que sería de mí.
Hoy la muerte me ha mostrado
ya sus cartas
y no entiendo la jugada
trato de salir,
no quiero admitir…

Si amaneciera sin tí
yo no sé que sería de mí.
Hoy la muerte me ha mostrado
ya sus cartas
y no entiendo la jugada
trato de salir,
no quiero admitir
mi soledad.

Αν ξημέρωνε

Τώρα που η φωνή μου έχει μετατραπεί
σχεδόν σε ψίθυρο
πρέπει να ξαποστάσω.
Τώρα στα μισά της διαδρομής μου
τα στοιχεία με έχουν νικήσει
Και με έχουν κάνει να κλάψω.

Ξέρω πως ο χρόνος θα γιατρέψει
Αν και τίποτα δεν παραμένει ίδιο,
δεν θέλω να παραιτηθώ,
δεν θα ξεχάσω.

Εγώ που μέχρι τώρα αγνοούσα
το σημείο στο οποίο βρισκόταν
αυτή η αρρώστεια
νιώθω πως η ζωή είναι σαν ένα νήμα
που κόβεται απροσδόκητα,
χωρίς προειδοποίηση.

Και στη σκοτεινή κάμαρα
έχω ανάγκη να ακούω τη φωνή σου.
Τώρα κοιμάσαι μαζί μου,
θα περιμένω.

Εάν ξημέρωνε χωρίς εσένα
δεν ξέρω τι θα γινόμουν.
Τώρα ο θάνατος μου έχει δείξει
ήδη τα χαρτιά του
και δεν καταλαβαίνω το παιχνίδι
προσπαθώ να φύγω,
δε θέλω να παραδεχτώ
τη μοναξιά μου.

Κοιμάμαι το πολύ πέντε ή έξι λεπτά
αρκετά για να με βυθίσουν
στην θύελλα.
Οι δαίμονες που είναι κάτω απ’ το κρεβάτι
αυτή τη νύχτα δεν το βουλώνουν,
δεν θα με αφήσουν.

Το ρολόι δείχνει έξι,
το πιο δύσκολο είναι το τέλος,
και το φως θα πέσει
στο τζάμι.

Πετάω καμιά φορά σκέφτομαι άλλα πράγματα,
ο εγκέφαλός μου αντιδρά,
δεν με αφήνει σε ησυχία.
Και ξαναγυρνά και με ταράζει
αυτό το ανεξέλεγχτο κρύο
που είναι η πραγματικότητα.

Η πρώτη αχτίδα του ήλιου
μου φωτίζει την καρδιά,
σε διακρίνω μαζί μου,
σωτηρία μου.

Εάν ξημέρωνε χωρίς εσένα
δεν ξέρω τι θα γινόμουν.
Τώρα ο θάνατος μου έχει δείξει
ήδη τα χαρτιά του
και δεν καταλαβαίνω το παιχνίδι
προσπαθώ να φύγω,
δε θέλω να παραδεχτώ
τη μοναξιά μου.

Και στη σκοτεινή κάμαρα
έχω ανάγκη να ακούω τη φωνή σου.
Τώρα πως κοιμάσαι μαζί μου,
θα περιμένω.

Η πρώτη αχτίδα του ήλιου
μου φωτίζει την καρδιά,
σε διακρίνω μαζί μου,
σωτηρία μου.

Εάν ξημέρωνε χωρίς εσένα
δεν ξέρω τι θα γινόμουν.
Τώρα ο θάνατος μου έχει δείξει
ήδη τα χαρτιά του
και δεν καταλαβαίνω το παιχνίδι
προσπαθώ να φύγω,
δε θέλω να παραδεχτώ…

Εάν ξημέρωνε χωρίς εσένα
δεν ξέρω τι θα γινόμουν.
Τώρα ο θάνατος μου έχει δείξει
ήδη τα χαρτιά του
και δεν καταλαβαίνω το παιχνίδι
προσπαθώ να φύγω,
δε θέλω να παραδεχτώ
τη μοναξιά μου.

μετάφραση: Ιοκάστη

 

 

Advertisements
25
Ιαν.
09

Siento que no estás – Saratoga

Εμπεριέχεται σε:
Τίτλος: Tierra de Lobos
Ετος κυκλ.: 2005

 

 

 

 

Siento que no estás

Llorando en la noche
Cantando sin ti
Recuerdo momentos que añoro vivir
Me faltan tus manos
Tu paso al andar
No encuentro el camino
Siento que no estás
No quiero que el mundo nos separe más
Jura que a mi lado
Siempre vas a estar
No quiero el destino
Ni verte marchar
Tan sólo te pido que mires atrás

Llorando en la noche
Cantando sin ti
Recuerdo momentos tan lejos de ti
Si vienes conmigo el tiempo curará
Las viejae heridas que nos hizo andar
Te encuentro perdido, sin sentido estás
Tan sólo te pido que mires atrás

Di que conmigo de nuevo reirás
Di que en tu pecho aún puedo llorar
No es tan difícil volver a soñar
Rompe ese muro que un día nos supo alejar

Volvamos a sitios lejanos
Que en tiempos pasados vivimos los dos
Vayamos en busca del lago porque aún no secó
Dejemos orgullos mundanos
Sabes que arrimado siempre estaré yo
Luchemos juntos contra el tiempo
Que nos separó

Di que conmigo de nuevo reirás
Di que en tu pecho aún puedo llorar
No es tan difícil volver a soñar
Rompe ese muro que un día nos supo alejar

Volvamos a sitios lejanos
Que en tiempos pasados vivimos los dos
Vayamos en busca del lago porque aún no secó

Llorando en la noche
Cantando sin ti
Recuerdo momentos que añoro vivir
No quiero que el mundo nos separe más
Jura que a mi lado siempre vas a estar
No quiero el destino ni verte marchar
Tan sólo te pido que mires atrás

Río si tú eres feliz
Lloro si triste es tu fin
Sangro si sangro por ti
Vamos amigo hacia allí
Siento que no estás.

Νιώθω πως δεν υπάρχεις

Κλαίγοντας μες στη νύχτα
τραγουδώντας χωρίς εσένα
Θυμάμαι στιγμές που νοσταλγώ να ξαναζήσω
Μου λείπουν τα χέρια σου
Το περπάτημά σου
Δε βρίσκω το δρόμο
Νιώθω πως δεν υπάρχεις
Δεν θέλω ο κόσμος να μας χωρίζει άλλο
Ορκίσου πως θα είσαι
πάντα στο πλευρό μου
Δε θέλω την κατάληξη
ούτε να σε δω να φεύγεις
Το μόνο που σου ζητώ να κοιτάξεις πίσω

Κλαίγοντας μες στη νύχτα
Τραγουδώντας χωρίς εσένα
Αναπολώ στιγμές, τόσο μακριά από σένα
Αν ερχόσουν μαζί μου ο χρόνος θα γιάτρευε
τις παλίες πληγές που μας έκαναν να απομακρυνθούμε
Σε βρίσκω χαμένη, χωρίς αίσθηση είσαι
Το μόνο που σου ζητώ να κοιτάξεις πίσω

Πες πως θα γελάσουμε ξανά παρέα
Πες πως μπορώ ακόμη να κλάψω στο στήθος σου
Δεν είναι τόσο δύσκολο να ξαναονειρευτείς
Σπάσε τον τοίχο που μια μέρα μας απομάκρυνε.

Ας γυρίσουμε σε τόπους μακρινούς
όπου ζήσαμε μαζί στο παρελθόν
Ας πάμε να αναζητήσουμε τη λίμνη γιατί δεν στέγνωσε ακόμη
Ας αφήσουμε την εγκόσμια περηφάνεια μας
Ξέρεις πως πάντα θα είμαι κοντά
Ας πολεμήσουμε μαζί κόντρα στον καιρό
που μας χώρισε

Πες πως θα γελάσουμε ξανά παρέα
Πες πως μπορώ ακόμη να κλάψω στο στήθος σου
Δεν είναι τόσο δύσκολο να ξαναονειρευτείς
Σπάσε τον τοίχο που μια μέρα μας απομάκρυνε

Ας γυρίσουμε σε τόπους μακρινούς
όπου ζήσαμε μαζί στο παρελθόν
Ας πάμε να αναζητήσουμε τη λίμνη γιατί δεν στέγνωσε ακόμη

Κλαίγοντας μες στη νύχτα
τραγουδώντας χωρίς εσένα
Αναπολώ στιγμές που νοσταλγώ να ξαναζήσω
Δεν θέλω πια ο κόσμος να μας χωρίζει
ορκίσου πως θα είσαι πάντα στο πλευρό μου
Δεν θέλω να καταλήξω να σε δω να φεύγεις
το μόνο που σου ζητώ είναι να κοιτάξεις πίσω

Γελάω αν είσαι ευτυχισμένη
Κλαίω αν δυστυχείς
Ματώνω, αν ματώνω για σένα
Πάμε, φίλε, για εκεί
Νιώθω πως δεν υπάρχεις

μετάφραση: Ιοκάστη

 

 

 

 

 

 

 

04
Ιαν.
09

Tierra de Lobos – Saratoga

Εμπεριέχεται σε:
Τίτλος: Tierra de Lobos
Ετος κυκλ.: 2000
Εταιρεία: Avispa

Tierra de Lobos

Hay un tren en la estación,
la esperanza viaja en su interior,
si el azul se ha vuelto gris,
es la hora tengo que marchar.
En el recuerdo estarás, siempre,
quiero cambiar el final,
ésta historia debe terminar.

No es tan fácil sé que intentarán, sí,
aúnque sus trucos, me sé,
puedo volver a caer.
Por eso miro al frente
y no les quiero ver, sí.
Tierra de Lobos ya ves,
aún no aprendí a perder.
Hoy cruzaré la línea y sin dudar,
romperé las cadenas.

Fuí tu perro al comenzar,
y como lobo tengo que acabar,
golpe tras golpe encajé solo,
en el camino quedó,
la ilusión muy pronto se perdió.

No es tan fácil sé que intentarán, sí,
aúnque sus trucos, me sé,
puedo volver a caer.
Por eso miro al frente
y no les quiero ver, sí.
Tierra de Lobos ya ves,
aún no aprendí a perder.
Hoy cruzaré la línea y sin dudar,
romperé las cadenas.
Miro hacia el horizonte y sé que estás,
ya terminó la espera.

Sé.

No es tan fácil sé que intentarán, sí,
aúnque sus trucos, me sé,
puedo volver a caer.
Por eso miro al frente
y no les quiero ver, sí.
Tierra de Lobos ya ves,
aún no aprendí a perder.
Hoy cruzaré la línea y sin dudar,
romperé las cadenas.

No es tan fácil sé que intentarán, sí,
aúnque sus trucos, me sé,
puedo volver a caer.
Por eso miro al frente
y no les quiero ver, sí.
Tierra de Lobos ya ves,
aún no aprendí a perder.
Hoy cruzaré la línea y sin dudar..
Miro hacia el horizonte y sé que estás..
Lobo sin luna llena dónde vas,
buscas un aire limpio, dónde estás.

Γη των Λύκων

Είναι ένα τρένο στο σταθμό,
η ελπίδα ταξιδεύει μαζί του,
αν το μπλε έχει γίνει γκρι,
είναι η ώρα για να φύγω.
Στη θύμηση θα ‘σαι, πάντα,
θέλω ν’ αλλάξω το τέλος,
αυτή η ιστορία πρέπει να τελειώσει.

Δεν είναι τόσο εύκολο, ξέρω πως θα προσπαθήσουν, ναι,
αν και τα τεχνάσματά τους, με ξέρω,
μπορεί να με ξαναρίξουν.
Γι’ αυτό κοιτάω μπροστά,
και δε θέλω να τους δώ, ναι,
Γη των Λύκων, βλέπεις,
ακόμα δεν έμαθα να χάνω.
Σήμερα θα περάσω το όριο και χωρίς αμφιβολία,
θα σπάσω τις αλυσίδες.

Υπήρξα το σκυλάκι σου στην αρχή,
και σαν λύκος πρέπει να τελειώσω,
χτύπημα στο χτύπημα κατέληξα μόνος,
στο δρόμο παρατημένο,
το όνειρο γρήγορα χάθηκε.

Δεν είναι τόσο εύκολο, ξέρω πως θα προσπαθήσουν, ναι,
αν και τα τεχνάσματά τους, με ξέρω,
μπορεί να με ξαναρίξουν,
Γι’ αυτό κοιτάω μπροστά,
και δε θέλω να τους δώ, ναι,
Γη των Λύκων, βλέπεις,
ακόμα δεν έμαθα να χάνω.
Σήμερα θα περάσω το όριο και χωρίς αμφιβολία,
θα σπάσω τις αλυσίδες.
Κοιτάζω τον ορίζοντα και ξέρω πως υπάρχεις,
ήδη τελείωσε η αναμονή.

Ξέρω.

Δεν είναι τόσο εύκολο, ξέρω πως θα προσπαθήσουν, ναι,
αν και τα τεχνάσματά τους, με ξέρω,
μπορεί να με ξαναρίξουν,
Γι’ αυτό κοιτάω μπροστά,
και δε θέλω να τους δώ, ναι,
Γη των Λύκων, βλέπεις,
ακόμα δεν έμαθα να χάνω.
Σήμερα θα περάσω το όριο και χωρίς αμφιβολία,
θα σπάσω τις αλυσίδες.

Δεν είναι τόσο εύκολο, ξέρω πως θα προσπαθήσουν, ναι,
αν και τα τεχνάσματά τους, με ξέρω,
μπορεί να με ξαναρίξουν,
Γι’ αυτό κοιτάω μπροστά,
και δε θέλω να τους δώ, ναι,
Γη των Λύκων, βλέπεις,
ακόμα δεν έμαθα να χάνω.
Σήμερα θα περάσω το όριο και χωρίς αμφιβολία..
Κοιτάζω τον ορίζοντα και ξέρω πως υπάρχεις..
Λύκε χωρίς πανσέληνο πού πας;
Αναζητάς καθαρό αέρα, πού είσαι;

μετάφραση: Ιοκάστη


28
Δεκ.
08

El Vuelo del Halcón – Saratoga


Εμπεριέχεται σε:
Τίτλος: VII
Ετος κυκλ.: 2007
Εταιρεία: Avispa

El Vuelo del Halcón

Ese frío que hiela el viento pronto se marchará
presa del lamento lleno de maldad.
Bajo el Sol está el aliento que le hará triunfar,
sangre del infierno para caminar.
No hay tregua, no queda ya tiempo para lamentar,
ahora no llores, no invoques al miedo, no juzgues su maldad.

Frío y calculable sentimiento
cerca de su alma vuela la traición,
hoy las nubes grises a tu puerta llamarán,
la vida da mil vueltas, es el vuelo del halcón.

Como río de aguas turbias sin cauce ni caudal,
como flor que nace sé que morirá,
la luna llena atrapa al día ahogando su valor,
entre sombras negras alivia su dolor.
Tiene miedo, no puede gritar, la bala le alcanzó
y hasta el cielo quiere volar, irse sin pensar.

Frío y calculable sentimiento
cerca de su alma vuela la traición,
hoy las nubes grises a tu puerta llamarán,
la vida da mil vueltas, es el vuelo del halcón.

Se curaron sus heridas, ya vuelve a pelear
nada será fácil, tendrá ya que luchar.
Si creíste que a la primera le iban a tumbar,
reza por los tuyos y marcha a otro lugar.
No te escondas, sus ojos ven todo, no habrá compasión,
sólo moverte con un paso en falso y serás ya su manjar.

Frío y calculable sentimiento
cerca de su alma vuela la traición,
hoy las nubes grises a tu puerta llamarán,
la vida da mil vueltas, es el vuelo del halcón.

Το πέταγμα του γερακιού.

Αυτό το κρύο που παγώνει τον άνεμο γρήγορα θα φύγει
θήραμα του ολόγιομου από κακό θρήνου.
Κάτω απ’ τον ήλιο, η ενθάρρυνση ότι θα επιτύχει,
κολασμένο αίμα για την πορεία.
Δεν έχει αναβολή, δεν έμεινε πια χρόνος για κλάψες,
τώρα μην κλαις, μην επικαλείσαι το φόβο, μην κρίνεις την κακία του.

Κρύο και υπολογισμένο συναίσθημα
κοντά στην ψυχή του πετά η προδωσία,
τώρα γκρίζα σύννεφα σου χτυπούν την πόρτα
η ζωή στριφογυρνάει, είναι το πέταγμα του γερακιού.

Σαν τα θολά νερά του ρηχού ποταμού χωρίς κοίτη,
όπως το άνθος που γεννιέται ξέρω πως θα πεθάνει,
η πανσέληνος παγιδεύεται στη μέρα πνίγοντας την αξία της,
μέσα σε μαύρες σκιές ανακουφίζει τον πόνο της.
Φοβάται, δεν μπορεί να ουρλιάξει, το έφτασε η σφαίρα
και στον ουρανό θέλει να πετάξει, να φύγει χωρίς σκέψη.

Κρύο και υπολογισμένο συναίσθημα
κοντά στην ψυχή του πετά η προδωσία,
τώρα γκρίζα σύννεφα σου χτυπούν την πόρτα
η ζωή στριφογυρνάει, είναι το πέταγμα του γερακιού.

Γιατρεύτηκαν οι πληγές του, ήδη ξαναβγήκε στη γύρα
τίποτα δε θα είναι εύκολο, θα πρέπει να παλέψει.
Εάν πίστεψες πως με την πρώτη θα το ξάπλωναν,
προσευχήσου για τους δικούς σου και φύγε για αλλού.
Δεν κρύβεσαι, τα μάτια του βλέπουν τα πάντα, δεν θα υπάρξει οίκτος,
μόνο κάνε μια λάθος κίνηση και θα γίνεις η λεία του.

Κρύο και υπολογισμένο συναίσθημα
κοντά στην ψυχή του πετά η προδωσία,
τώρα γκρίζα σύννεφα σου χτυπούν την πόρτα
η ζωή στριφογυρνάει, είναι το πέταγμα του γερακιού.

μετάφραση: Ιοκάστη





ανά συγκρότημα

Βιογραφίες

Πρόσφατα σχόλια

Blog Stats

  • 1,718 hits

Δημοφιλή άρθρα

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Αρχείο