Archive for the 'Death metal' Category

21
Ιαν.
09

Amor enfermo – Dulcamara

Amor enfermo

De triste piel,
Calor azul
Y afilada escarcha.
Agitándose sin luz,
Mariposa que sangra.
Encadenada a mi voz,
Abrazada al terror,
Marioneta sin alma.

Quiero beber
Toda tu vida.
Devorarte
Mientras respiras.

Amante hambriento,
Dentro de ti.
Vamos niña, intenta hacerlo,
Trata de sonreír…

…mientras sangras, mi amor…

Cada brillo teñido de rojo,
Cada herida que te hace gemir,
Cada lágrima abierta en tus ojos,
Cada corte en tu cuerpo…
Te acerca más a mí

Quiero beber
Toda tu vida.
Devorarte
Mientras respiras.

Música: Rufo y Fernando
Letra: César

Αρρωστη αγάπη

Από θλιμένο δέρμα,
Mελαγχολική θέρμη
Kαι αιχμηρό παγετό.
Τρέμοντας στο σκοτάδι,
Πεταλούδα που ματώνει.
Αλυσοδεμένη στη φωνή μου,
Αγκαλιασμένη στον τρόμο,
Αψυχη μαριονέτα.

Θέλω να πιω
Oλη σου τη ζωή.
Να σε καταβροχθίσω
Kαθώς ανασαίνεις.

Πεινασμένος εραστής,
Μέσα σου.
Ελα μικρή, προσπάθησε να το κάνεις,
Προσπάθησε να χαμογελάσεις…

…καθώς ματώνεις, αγάπη μου…

Κάθε λαμπερός κόκκινος θάνατος,
Κάθε πληγή που σε κάνει να στενάζεις,
Κάθε δάκρυ που κρέμεται απ’ τα μάτια σου,
Κάθε τομή στο κορμί σου…
Σε φέρνει πιο κοντά μου

Θέλω να πιω
Oλη σου τη ζωή.
Να σε καταβροχθίσω
Kαθώς ανασαίνεις.

μετάφραση: Ιοκάστη

Εμπεριέχεται σε:anatómicamante imperfecto

Τίτλος: Anatómicamente Imperfecto
Ετος κυκλ.: 2008
Εταιρεία: –
Παραγωγή: Leo Jiménez

Advertisements
21
Ιαν.
09

Anatómicamente Imperfecto – Dulcamara

Anatómicamente Imperfecto

Esta cárcel de carne en ruinas
Este cuerpo tatuado de dolor
Esta sangre enferma y mezquina
Diluida y en extinción

Danza la muerte… entre mis huesos

Un infierno aferrado a las venas
Que devora mi respiración
Arquetipo de castigo divino
Estigma de marginación

Sangra el tiempo… entre mis huesos

Estoy marchito bajo la piel
Agonizando ante tus pies

Esta voz ahogada en la garganta
Aplastada por la realidad
Anatómicamente imperfecto
El diseño de la humanidad

Cruje el silencio… entre mis huesos

Estoy marchito bajo la piel
Agonizando ante tus pies

Música: Rufo
Letra: César

Ανατομικώς ατελής

Αυτή η φυλακή από σάρκα σε συντρίμια
Αυτό το κορμί στιγματισμένο από πόνο
Αυτό το αίμα αρρωσταίνει κι ελαττώνεται
Αραιωμένο και υπό εξάλειψη

Χορεύει ο θάνατος… ανάμεσα στα οστά μου

Μια επίμονη κόλαση στις φλέβες
Που κατατρώει την ανάσα μου
Αρχέτυπο θεεικής καταδίκης
Στίγμα οριακότητας

Ματώνει ο χρόνος… ανάμεσα στα οστά μου

Είμαι μαραγκιασμένος κάτω από το δέρμα
Ψυχορραγώντας μπροστά στα πόδια σου

Αυτή η φωνή πνιγμένη στο λαιμό
Συντετριμμένη από την πραγματικότητα
Ανατομικώς ατελής
Ο σχεδιασμός της ανθρωπότητας

Τρίζει η σιωπή… ανάμεσα στα οστά μου

Είμαι μαραγκιασμένος κάτω από το δέρμα
Ψυχορραγώντας μπροστά στα πόδια σου

μετάφραση: Ιοκάστη

 

 

Εμπεριέχεται σε:

anatómicamante imperfecto

 

Τίτλος: Anatómicamente Imperfecto
Ετος κυκλ.: 2008
Εταιρεία: –
Παραγωγή: Leo Jiménez

21
Ιαν.
09

Nunca Nada – Dulcamara

Nunca Nada

Nunca hubo nada que perder
Nunca tuvimos nada
Sólo esta eterna frustración
Que nos destroza el alma
Y esta ansiedad
De años acumulada
Es el nuevo calor que incendia nuestra rabia

Sólo el dolor nos hace estar vivos
Es tiempo de luchar
Se agotó mendigar nuestros destinos
Todo es nada… Nunca nada

Nunca hubo nada que alcanzar
Nunca logramos nada
Aquellos sueños no eran más
Que falsas esperanzas
La libertad
Es renunciar a todo
Ni tan siquiera decidir cómo tu vida acaba

Sólo el dolor nos hace estar vivos
Es tiempo de luchar
Se agotó mendigar nuestros destinos
Todo es nada… Nunca nada

Abandonados a nuestra suerte
Somos ira que vuelve
La herencia suicida

Música: Fernando, Rufo, Carlos
Letra: César

Ποτέ τίποτα

Ποτέ δεν υπήρχε τίποτα να χάσεις
Ποτέ δεν είχαμε τίποτα
Μόνο αυτή την αιώνια απογοήτευση
που μας καταστρέφει την ψυχή
Κι αυτή η αγωνία
συσσωρευμένη από χρόνια
Είναι η νέα θέρμη που φουντώνει την οργή μας

Μόνο ο πόνος μας κάνει να νιώθουμε ζωντανοί
Εϊναι καιρός για αγώνα
Εξαντλήθηκε το να ζητιανεύουμε τη μοίρα μας
Ολα είναι τίποτα… Ποτέ τίποτα

Ποτέ δεν υπήρχε τίποτα να πετύχεις
Ποτέ δεν κατορθώνουμε τίποτα
Εκείνα τα όνειρα δεν ήταν περισσότερο
Από λαθεμένες ελπίδες
Ελευθερία είναι
Να παραιτείσαι από όλα
Ούτε καν αποφασίζεις πώς τελειώνει η ζωή σου

Μόνο ο πόνος μας κάνει να νιώθουμε ζωντανοί
Εϊναι καιρός για αγώνα
Εξαντλήθηκε το να ζητιανεύουμε τη μοίρα μας
Ολα είναι τίποτα… Ποτέ τίποτα

Παρατημένοι στη μοίρα μας
Είμαστε οργή που επιστρέφει
Η αυτοκαταστροφική κληρονομιά

μετάφραση: Ιοκάστη

Εμπεριέχεται σε:anatmicamenteimperfecto

Τίτλος: Anatómicamente Imperfecto
Ετος κυκλ.: 2008
Εταιρεία: –
Παραγωγή: Leo Jiménez




ανά συγκρότημα

Βιογραφίες

Πρόσφατα σχόλια

Blog Stats

  • 1,717 hits

Δημοφιλή άρθρα

Σεπτεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Αρχείο